قَهقَرا


by Manuelestheim [http://manuelestheim.deviantart.com/]

by Manuelestheim
[http://manuelestheim.deviantart.com/]

دیگه نه از نقاشی چیزی می فهمم نه از تو؛ حالا خوبه باز رَنگا هستن، رَنگا کمتر نیاز به فهمیده شدن دارن، اونا هستن. ولی خیلی از هم دور شدیما؛ تو این وانفسا این چشمای تو مونده بود که هنوز گاهی می شد توشون نگاه کرد، که دیگه اونام رفتن تو لیست. دیگه تقریبن هیچ جفت چشمی نمونده، با حساب کتابی که تا الآن دارم، اینو می گم.

البته یه سری چشمای خیلی پُر رو وجود دارن که به بهونه ی “جستجوی حقیقت” و “من راستگو ترینم” و  چیزای این شکلی، همچین زُل می زنن تو چِشات که بیا و ببین. اون لعنتیا استاد دروغ و دو دره بازین، بی خبر از این که ما خودمون درس این چیزا رو حداقل تو هفتمین-هشتمین زندگانی قبلیمون پاس کردیم و یه مدتیم تو کلاس به بر و بچه ها تو آتِن درسش می دادیم. حالا اما قَلبن از این داستانا بریدیم؛ به زمین و زمون و آسمون و کهکشون قسم.

د آخه لعنتی، چرا مثل آدم حرفتو به خود آدم نمی زنی؟ مگه تو مثلن آدم نیستی؟ این هَمَم که صبح و شب و هفته و ماه و سال داری نَفَس و کلمه حروم می کنی! خودتو به خَریَتِ عُظما زدی یا ما رو خَر ترینِ عَوالم فرض کردی؟ به خدا ما-اگه نه خیلی بیش از تو-حداقل هم قَد خودِ جناب عالی می فهمیم؛ این منطق و درک خدادادی رو خیلی وقت پیش به ما عطا کردن، دستشون درد نکنه. مهم تر از اون اینکه ضایعست واقعن! ببین ما چشمامون “ایکس رِی” داره و لا مَصَب توی همه رو می بینه، تازگیام انگار از قبل بیشتر می بینیم. خدا به خیر کنه! انقدر گه الکی نخور، اَه!

بعد این تاتریا چرا همچین می کنن؟ کلن این “هُنریا” خیلی اوضاشون خراب شده؛ البته مُطمئنَن همینجوری بوده و حالا به طرز تصاعدی و غریبی بیشتر شده دیگه. این برچسب لعنتی “هُنری” خیلی بهونه ی دم دستی و راحت و شیک و پیک و–من از تا نیفتم یه وقت خدایی نکرده!-ای شده واسه انواع و اقسام کُس کلک بازی و در ضمن  گوناگونی عجیبی از فرافکنی و استفراغ رو آدمای بد بخت که تو این وضعیتِ جنون آمیزِ روزگاری که پیشینیانشون براشون از روی حماقت محض رقم زدن، دست و پا می زنن تا یه لحظه بتونن تکونکی بخورن و یه لبخندی، اشکی، چیزی ازشون بیرون بیاد. حیفه واقعن.

آخه با بچه ها رفته بودیم این کار تازه ی آقای پورآذری رو ببینیم، اسمشم “سال ثانیه” بود. یعنی عین دستگاه ساکشن، ذره ذره حس خوب و زندگی رو ازمون کشید بیرون جمعه شبی و به جای هُنر و کاتارسیس، اَن و گُه رو کرد توی روح و جونمون. ایشالا خدا شفا بده این آقا رو و توی شعور و آگاهیش یه دستی ببره؛ باشه که خودش و یه سِیلی از آدمای دور و برش به آرامش ذهنی و روحی برسن بنده خداها و خُب، دست از کاری که نباید بکنن بر دارن. نکن!

حالا خیلی خوشت نباشه، با تو ام؛ فکر نکن یادم رفته. خیلی برات نگرانم. تو اصلن اینجوری نبودی؛ واقعن آدم بودی. از بچگی از این فیلمای “زامبی” طور می ترسیدم. نه به خاطر خون و خوردنِ همدیگه و خیالای وَهم انگیزِ هالیوودیش. به این فکر می کردم که این ایده هه یه چیز دیگه پشتشه که خیلی ترسناکه؛ این که آدما از خودشون و همدیگه، از هدف فردی شون تو این دنیا اونقدری دور بشن، اونقدری سرگرم اراجیف معمول و معقول روزگار سرمایه داری و “اونچه باید کرد” و “اونچه بهتر است باشیم!” بشن، که دیگه کم کم هیچی از انسانیت نمونه و بشریت تا ته این بی خبریِ کثافت، این “تاریک ترین تاریکی” فرو بره و اون آخر یه چند تا دونه آدم تک و تنها اینجا بمونن و غرق در ترسِ “گازِ زامبیِ” این قهقرا تا ابد تو ایستایی این ترس بمونن و محکوم به خودِ نابودی بشن.

نمی دونم چرا مدتیه که هر چی از خواب بیدار می شم، انگار هنوز خوابم. اصلن نمی تونم بیدار شم. خیلی از این وضع خستم؛ از این وضع، از من، از تو، از این همه حماقت محض و پوچی که جای همه چی رو گرفته. این همه بی رحمی. از این سپیده ی لعنتی که هیچ طلوعی قرار نیست از دلش در بیاد. الآن فقط دلم می خواد برقصم. تو هم کُلَن نباشی، هیچ کدومتون نباشین. آخه حالم از همتون بهم می خوره؛ اصلنم دست خودم نیست. به خودم نمی تونم دروغ بگم؛ به شماهام دلم نمی خواد بخوام که دروغ بگم. حالا نه که کلن نباشین، اما یه جای دیگه باشین که من اصلن ندونم و نخوامَم بدونم. انقدر برقصم تا جونَم در بیاد. بعدم یهو واقعن صبح شه و من برم پِی زندگیم.


Number 26


plutoo

*

On horizon
Hefty hail
So tremendous
To be tamed

Through eons
Weaving
Undetermined tale

In galaxies around
Three sixty
And beyond

Forms
Dancing
Through Distress
Daring beings
Living dread

Enter
Entities
That discover
But derail

This wanderlust
In need
Of notions
To devour

Islands
Forming no land
Waters
Seeking one

Gates
In pairs
On faces
Ever seeking
Ever blind

The mystery
Of shallow
The deepest
Thing to know

The truth
That lies
On end
The secret
That remains

Hefty hail
Of silence
Of stillness
Or of naught

Hefty sounds
Of light
Or things
That do ignite

Hefty loads
Of truth
Of dreams
That don’t
Deceive.

Something
On horizon
Hefty hail

Ever to be
Tamed?


A Merit in Short


6769930-amazing-german-shepherd-wallpaper

The travelling dancers were three or four. Strolling in the streets of Tehran from another time. This could have been a time from the future; didn’t feel like one from the past.

On this sunny summer day which felt as delicate as a day of spring, a very handsome Ayatollah was passing us by, with a leash in his hand, accompanying this absolutely handsome grey-hazel German shepherd. One look from his meticulously colored eyes of caramel would fill you up with serenity and certain air of being lost.

Only a blink away, his turban along with his robe disappeared for some reason and underneath, this beautiful Israeli-looking angel sent down to earth from heavens came to existence. All the divine mystery in him was complemented by the final touch of that mauve sweat-shirt which perfectly rested on his godly figure.

He let go of the dog; it felt like he wanted to set him free for some fateful chase. One could sense fear and liberation simultaneously, as if awaiting a moment of rebirth, an instance of oblivion.

The dog ran off in slow motion towards the rays of the sun; leaving it all behind. The man looked determined and calm. He never looked us in the eye; he only looked away and uttered these words with his lips completely still:

The offspring of all that is on your mind, is right here in you reality. You become it; you have become it. you are it.

And then he fucking faded!


Death


10598294_1446140015667858_490395734_n

The monster is my friend,
Byronic hero is my love,
All filth I can behold;
And desires I can quench.

My sympathy for lust,
This schizophrenic love,
All tendency for bile-
Feels far from bizarre.

Eccentric is my name;
I’ve accepted me that way.
Except for one or two-
Of my many many selves.

I’m the liar whom to eyes-
Of yours does lie with ease.
I’m the angel who has wings-
You can’t see; it’s very dark.

I’m a thief, your trust I steal-
The moment that you blink.
I’m the masked man-
A plentiful of masks!

I’m selfish as narcissus,
And lonely as a cloud-
Whose fate is buried deep-
In Poseidon’s darkened realm.

I’m the magic that there is;
In drops of blood & waxing moons.
I’m the ominous attendant-
Of this epoch of beguile.

This life of mine, this lie-
It’s time I threw in fire.
This me on end I’ve dragged-
It’s time I dropped and died.

It’s a legacy of awe,
Forgetfulness of fish.
It’s piracy of hope,
It’s not real, nor is it not.


Talking Closet


742356-awesome-rainbow-wallpaper

I used to think-
You’re gay…

Or that you-
Just didn’t know-

If you were gay-
Or weren’t gay.

Today, one thing I know:
That you really never cared…

With who you laid-
In bed.

Didn’t matter whatsoever;
Never had.

Inhibitions were the reason;
Impediment and fear.

Why you wouldn’t-
Do the things…

For which your soul-
Would yearn.

You awaited-
Certain favor…

So that you-
Could fall in love?

You waited-
For a lifetime…

So that someone else-
Would do…

What you’d wanted-
For an era,

What you’d wished for-
To be done.

They did it now-
They won.

A battle-
Of their own.

What happened-
To your days?

Your countless minutes-
Of the drown…

Your stifles of desire-
Your stranglements of love.

They won, they won-
They won.

And you, my friend-
Come on!

You do know-
What you want.


Music of Rubbles


11428629_846769808771456_1991866117_n

Still lost-
In rubbles of the thought.
A rebel was I not?

Doing things that I have done…
Very safely doing none.

Debris I am; remains.
Broken bricks,
A walk of shame.

Trying every moment;
Doing things I only know.

Hiding things I feel,
Observing things within.

What I need to know,
The stuff I have to find,
Paths I shall on walk,

‘Where?’ I ask
And ‘when?’

I need things whereon I fall,
Shoulders,
Things that walk.

I need to never need,
Never using-
Words like this.

But that I do.

Cause I’m rubbles,
You remember?

I’m no maverick-
At this time.

So should I not remember?
Or remember-
To forget?

The stars-
Have ever proven:
Their existence-
On my days…

They do so still.

I lie, I lie, I lie!

What if-
You have never lied?
That it’s me-
Who’s been very very blind?

What if this-
Is yet another lie-
That I penned-
So that I could feel-
Alive?


Disciple


034

These stories-
Have been told.
That-
Let’s not forget.

These questions-
Have been asked
Though truly-
Never answered.

Much lie-
Has been told;
And retold-
And believed.

The eyes-
Have deceived,
Been deceived,
Looked away.

Thoughts-
Have been read,
Beread and-
Bereft.

Hearts-
Yet have ached;
Been pained-
And paroled.

The story-
Has been told.
Of love-
In hearts of gold.

They laugh-
And they scorn;
What they-
Haven’t ever known.

It’s not-
For everyone to feel;
Even though-
It’s very simple.

You may feel-
Or have it ample.
You might falter-
And be gone.

Inner balance-
Shall be practiced.
Something new-
That I can preach?

Keep it real.
Oh what a sentence!
It deludes,
Only deludes.

We don’t truly know-
Each other,
One another-
And ourselves.

We are strangers
We’re unheard of,
We are aliens,
Unknown!

You don’t know me.
You don’t know you.
I know nothing.
We know none.

Maybe one thing-
In common-
Have we all…
Collective truth?

That fact that-
We need peace.
The truth beneath-
The promise.

The tale that-
Love is real.
Even though-
It does beguile.

Is that something that’s-
Been told?
Or retold?
Or never told?


Ooze


Hot_metalwork

It’s time to leave
A distant promise

Holding thoughts of-
What there was

Clinging not to-
Traces…

What there was-
It merely was

A candle though in awe
I see fire, searing sun

Our meeting place was-
The cobweb

Interwoven threads
Of one

It shrinks right now
It fades

Drooping in the skies
‘We sag’ you say, we hang

We float in flowy matter
One touch, we fly away

It’s real though
Is it not?

The promise of-
The touch.

It burns though
Does it not?

Oozing fires-
Of the sun.


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 128 other followers